Ik krijg vaak een verzoek om een offerte uit te brengen. Een offerte voor een online marketing traject, social media integratie of gewoon een in-company LinkedIn workshop. Vaak gaat de klus door (gelukkig) en soms gaat de klus niet door. bron plaatje:Catawiki Ik vraag mijn opdrachtgevers altijd waarom zij voor mij kiezen en niet voor één van de vele collega’s die ook goed werk afleveren. In de antwoorden zitten dan vaak woorden als: Betrokkenheid, bevlogen, persoonlijk klik, expertise. Maar nooit goedkoop, snel, makkelijk. Ook als ik de opdracht niet gegund krijg (Want het is vaak gunnen) stel ik die vraag. En soms blijft het dan vaag. In de trant van: “een andere aanbieder heeft ons een voorstel kunnen doen, dat beter aansluit bij de door ons geformuleerde criteria.” Lekker vaag. Dit is een antwoord dat veel van overheden komt. Maar ook de prijs is nog wel eens een issue. Ik geef toe. Ik ben niet de goedkoopste. Dat wil ik ook niet zijn. Als je met mij gaat concurreren op prijs. Dan wíl ik gewoon verliezen. Want als het om prijs gaat, is het al vaak: “Wat vraagt Henk-Jan”? En niet: “Wat levert hij op?” De laatste tijd heb ik het ook een paar keer omgedraaid. Ik schrijf dan in de offerte welke werkzaamheden ik ga uitvoeren. Schets hierbij een scenario wat de opdrachtgever aan het eind van mijn werkzaamheden heeft. En vervolgens zet ik bij de prijs: € Wat is dit je waard? Gevolg? Complete vrijheid! Aan de kant van de opdrachtgever om een prijs te noemen die hij het waard vind. En aan mijn kant om deze prijs te accepteren of niet. Resultaat? Soms wijs ik een opdracht af. Dan wil de vrager voor een dubbeltje op de eerste rij zitten. Dan krijg ik niet de waardering die ik waard ben. Soms werk ik aan een leuke klus, voor wat minder geld. En soms krijg ik meer dan ik zelf zou hebben geoffreerd. Leuk. Maar de opdrachtgever waarmee ik werk krijgt in ieder geval resultaat voor de prijs die hij hiervoor wil betalen. Zonder zure bijsmaak. Ik ben benieuwd hoe jij hier tegenover staat. Laat het me graag weten in de...